PXL-docente Mira Huypens schrijft boek over veerkracht

Zoutleeuw – Docente aan de Hogeschool PXL Mira Huypens (49) ontmoet nog elke dag mensen die vastzitten in hun job of zich zorgen maken over hun toekomst. Daarom schreef de Nieuwerkerkse een boek ‘Get a grip’ waar ze inzichten en concrete tips geeft om grip te krijgen op je veerkracht, je leven, je werk en je toekomst.

Gerrit Schuermans

Verschenen in Het belang van Limburg 

Voka-KvK Limburg berekende onlangs nog dat meer dan 450.000 mensen in België langdurig ziek zijn. In Limburg zijn er dat meer dan 35.600, goed voor bijna 11 procent van alle zieken in België en hiermee de Vlaamse provincie met de meeste langdurig zieken. Docente aan de Hogeschool PXL Mira Huypens (49) ontmoet nog elke dag mensen die vastzitten in hun job of zich zorgen maken over hun toekomst. “Ze kunnen de werkdruk niet meer aan, het water staat hen aan de lippen. Ze maken zich zorgen over de toekomst, want ze beseffen dat de uitdagingen alleen maar zullen toenemen door de technologische evolutie. Ze moeten nog 20, 30 jaar blijven werken en ze hebben het gevoel dat ze nu al niet meer kunnen.” Daarom schreef de Nieuwerkerkse een boek ‘Get a grip’ waar ze inzichten en concrete tips geeft om grip te krijgen op je veerkracht, je leven, je werk en je toekomst.

 

Kinderdroom

Mira groeide op in Nieuwerkerken en woont vandaag in Zoutleeuw. Na haar masterstudies startte ze haar loopbaan bij KBC, eerst als kantoordirecteur, later in verschillende leidinggevende functies binnen Human Resources. “Tot ik, vijftien jaar later, in het ziekenhuis belandde met een longembolie”, vertelt Mira. “Het was een periode van veel stress op het werk. Of dat aan de longembolie gekoppeld kan worden, daar zijn de doktersmeningen sterk over verdeeld, maar het was wel het moment waarop ik zelf mijn loopbaan radicaal omgooide.”

“‘U gaat er nogal lichtjes over mevrouw’, zei de specialist in het ziekenhuis. ‘Het had evengoed gedaan kunnen zijn.’ Dat zinnetje bleef hangen: wou ik nog blijven werken op de manier zoals ik het nu deed? Het antwoord was resoluut neen. Ik nam ontslag en bracht mijn kinderdroom in vervulling: ik werd zelfstandige. Ik ging ook opnieuw studeren. Ik wou meer inzicht krijgen in de relatie tussen werk, privé en mentaal welzijn. Ik behaalde een bachelor menswetenschappen en een postgraduaat psychotherapie, specialiseerde mij in talentversterkend werken, hoogsensitiviteit en perfectionisme. Ik wou mensen helpen om grip te krijgen op hun zelfvertrouwen, werk- en leefgeluk. Ik richtte FulFil op.”

Grote vraag

“De missie van FulFil is mensen futurefit te laten excelleren in hun leven en hun job met een vervuld gevoel”, gaat Huypens verder. “De vraag is groot. Ik richtte vijf jaar geleden een eenmanspraktijk op, vandaag bestaat FulFil uit een groepspraktijk, een loopbaancenter en een opleidingsbureau. We werken intussen met vijf mensen in de groepspraktijk en een 20-tal loopbaancoaches en freelancers verspreid over heel Vlaanderen. In organisaties ondersteunen we leidinggevenden en teams in hun ontwikkeling en het stimuleren van een lerend klimaat waarin mensen kunnen groeien. Op vrijdagen vind je mij op PXL, waar ik tweede- en derdejaars, die het traject HR volgen, meeneem in vakken als mens in de organisatie, talentversterkend competentiemanagement en kwaliteitsmanagement. Daarnaast geef ik ook les in het gloednieuwe Postgraduaat Digital Learning Architect waar ik laat zien wat een ‘Lerende Organisatie’ is en ‘Hoe volwassenen neurologisch leren’.”

Hoop brengen

Waarom dit boek? “Tijdens mijn laatste jaren bij KBC was ik diensthoofd van het jobcenter, een dienst waar medewerkers terechtkomen als ze intern hun job verliezen”, vertelt Mira. “Ik heb daar mensen ontmoet die fysiek ziek werden van de zware mentale druk. Hun zelfbeeld was beneden alle peil, ze voelden zich waardeloos en ze waren de wanhoop nabij. Dat greep mij erg aan. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik zag hoe zwaar de impact op iemands mentale én fysieke toestand kan zijn als je het gevoel hebt geen plek meer te hebben in een bedrijf.”

“Ook in mijn huidige job ontmoet ik nog elke dag mensen die vastzitten in hun job of zich zorgen maken over hun toekomst”, gaat Mira verder. “Ze kunnen de werkdruk niet meer aan, het water staat hen aan de lippen. Ze maken zich zorgen over de toekomst, want ze beseffen dat de uitdagingen alleen maar zullen toenemen door de technologische evolutie. Ze moeten nog twintig tot dertig jaar blijven werken en ze hebben het gevoel dat ze nu al niet meer mee kunnen. Met het boek wil ik mensen inspireren om zelf tot actie over te gaan. Ik reik concrete tools en oefeningen aan. Ik wil hoop brengen, want je hebt veel meer in de hand dan je zou denken. Bovendien schafte VDAB een tweetal jaar geleden het gebruik van loopbaancheques af voor mensen die nog geen zeven jaar aan het werk zijn. Nochtans hebben ook jonge mensen nood aan een werkplek die bij hen past. Zij kunnen nu alvast aan de slag met de zeer praktische werkdocumenten die ik aanreik in het boek.”

Gouden kooi

“In het boek Get A Gri’ geef ik inzichten, concrete tips en zet ik aan tot actie om grip te krijgen op je veerkracht, je leven, je werk en je toekomst, aldus Mira. “Vandaag ontmoet ik veel mensen die te lang in hun gouden kooi blijven vastzitten omdat ze niet durven te bewegen. Ik reik oefeningen aan om te ontdekken wat jouw Circle of Fulfilment is om grip op je leven te krijgen. Aan de hand van onder meer 39 gedragsvoorkeuren ontdek je wie jij bent en waar je voor staat. Zo laat ik zien dat zowel de werknemer als de werkgever gedeelde verantwoordelijkheid hebben om grip op werk te krijgen.”

“De werknemer mag best wat meer streven naar wat ik noem de vijf bouwstenen van jobfulfilment en de werkgever kan werkelijk nog wat meer zijn best doen om die bouwstenen te integreren in de werkomgeving. Het gaat dan over het stimuleren van meesterschap, sociale betrokkenheid, psychologische vrijheid en veiligheid vanuit een zinvolle en persoonlijke benadering. Wie relevant wil blijven in de toekomst, moet het onder ogen zien: je zult op technologisch en digitaal vlak moeten bijbenen. In de laatste stap, grip op je toekomst, ga ik dieper in op 15 futureskills die iedereen zou moeten ontwikkelen om te kunnen meedraaien in de jobs van de toekomst.”

Neurologische wetenschap

Zijn er al niet te veel van dit soort boeken? “Goh, ik denk eerder dat er te weinig boeken zijn, aangezien onze praktijk op korte termijn zo uitbreidt en de ziektecijfers nog steeds blijven stijgen”, zegt Mira. “Mijn boek is ook het enige boek dat de vertaalslag maakt vanuit de neurologische wetenschap naar de werkvloer. Bovendien biedt het een totaalplaatje. Als je het hebt over relevant en actief blijven op de arbeidsmarkt, nu en in de toekomst, dan moet je het niet alleen over veerkracht hebben of over werkcontext of futureskills. Het is een ‘en-verhaal’. Ik breng dat mooi samen zodat duidelijk wordt waarom werkgeluk een gedeelde opdracht is tussen werknemer en werkgever, werk en privé niet meer te scheiden te zijn, lichaam en geest een geheel vormen. Het boek zet je werkelijk in actie. Via QR-codes krijg je toegang tot filmpjes die beroeren, luisteroefeningen die rust brengen, een webinar over de toekomst en werkdocumenten waar je praktisch mee aan de slag kan.”

Foto Citroenpers

Levenslang leren? Niet na je 55 AUB!

Volgend jaar staat de grote ‘vijf’ voor mijn deur.

Ik kijk er waarlijk naar uit.

Niet zozeer omwille van de ‘vijf’. Wel voor het feest dat eraan vasthangt.
Elke tien jaar kiezen voor we, met hetzelfde enthousiaste vriendengroepje, een tof thema om ons nieuw decennium groots in te luiden.
Ik ben mij ervan bewust: we zijn er erg vroeg bij dit jaar! 

We willen dan ook met zekerheid die speciale locatie strikken en het feest met gepaste allures vieren. Na twee jaar geen enkel dansmoment gekend te hebben, snakken we naar een beetje feesten als de beesten. Net zoals toen we twintig waren!

Maar de voorbije weken werd ik met mijn voeten op de grond gezet.
Ik was daar allesbehalve blij mee.
Terwijl wij, met ons enthousiaste clubje van bijna vijftigers, van start gingen met de voorbereidingen van vlucht ‘5’, las ik in allerlei berichtgeving dat ik beter zou beginnen denken aan het landen van het toestel: de landingsbaan werd uitgerold als een rode loper, van niet minder dan 12 lange jaren!

Heb je de berichtgeving gevolgd over de landingsbaan?

In de tijd las ik: ‘Werknemers tussen de 55 en 60 jaar zullen met behulp van een uitkering weer minder kunnen gaan werken. Op die manier hoopt men dat werknemers langer aan de slag blijven. En daar meteen achter: maar in realiteit en uit onderzoek blijkt dit niet te lukken.’

Natuurlijk blijkt dit niet te lukken!  Bovendien, hoe paradoxaal hypocriet kan een beleid zijn? In een wereld waarin het noodzaak is om aan het werk te blijven tot 67 jaar, gaan we toch maar al even landen vanaf ons 55ste.  

Welke boodschap krijgen 55-plussers nu?
Wat met de inspanningen om 55-plussers net aan het werk te krijgen?
Welke werkgever wil überhaupt nog een 55-plusser als je weet dat die op een leeftijd is gekomen dat die eigenlijk verwacht wordt om op de landingsbaan te staan liften?

Jamaar, het zijn uitzonderingen!

Hoezo uitzonderingen? Iedereen met een actieve loopbaan van 35 jaar, een zwaar beroep,
of een werknemer wiens bedrijf herstructureert heeft er recht op …
Welk (groot) bedrijf zal in de toekomst niet herstructureren is dan de vraag?

En als we dan mogen landen, dan moeten we dat landen ook nog zien te rekken met 12 jaar!
Vind je het verwonderlijk dat de realiteit uitwijst dat de maatregel nergens toe leidt!
Ik zou er zelf ook de brui aan geven.
Twaalf volle jaren landen in een wereld waarin nog zoveel te ontdekken valt!
Twaalf jaar!
Dat is de periode waarop ik twee decenniumfeesten organiseer!

Jamaar, het is wisselgeld voor de brugpensioenen.

Hoezo, wisselgeld voor de brugpensioenen?
Bestaan die dan nog? Dat systeem was men al aan het aanschaffen toen ik nog een kuiken was. Maar ja, als we twaalf jaar mogen landen, dan mogen de besluiten wellicht 24 jaar aanslepen vooraleer ze toegepast worden.   

Wordt het niet tijd dat we de mens met een ’vijf’ voor zijn deur werkelijk au sérieux gaan nemen?

Wordt het niet tijd dat we preventief te werk gaan waardoor stelsels als brugpensioen en landingsbanen definitief in de vuilbak mogen?

Jamaar, het is voor die mensen die niet meer mee kunnen.

NOT! 

Wij stellen in ons loopbaancenter vast dat er heel wat vijftigplussers met de handen in het haar zitten. Het bedrijf wil duidelijk verder met een jongere garde en deze vijftigers zijn nog niet klaar om te landen. Maar een ticket voor een vliegtuig dat opstijgt krijgen ze heel moeilijk vast. En wat wij zien, zijn geen oudjes die willen uitbollen. Het zijn wel vijftigers met een eigen mening, die zichzelf na heel wat jaren goed hebben leren kennen. Die best nog wel inspanningen willen leveren, maar niet altijd meer op de manier dat ze het de voorbije vijfentwintig jaar gedaan hebben. Deze vijftigers willen niet meer zonder meer gekneed worden. Ze willen inspraak en respect. En ze willen best nog werken, maar ze willen niet meer als een citroen uitgeperst worden. Het zijn deze zelfde vijftigers die ik opnieuw zie openbloeien als ze toch een plekje weten te vinden waar rekening gehouden wordt met hun ‘circle of fulfilment’. Daar geven ze nog 12 jaren het beste van zichzelf.

Ken je Circle of fulfilment:

  • Omarm je identiteit,
  • Ken je gedragsvoorkeuren,
  • Leef naar je intrinsieke waarden,
  • (H)erken wat zinvol is,
  • Vind je ´weg naar betekenis

En ja, ik ontmoet ook vijftigers die uitgeblust zijn.
Maar ik ontmoet ook meer en meer dertigers die uitgeblust zijn.

Het is tijd om het anders aan te pakken. Om dynamische en duurzame loopbanen uit te bouwen van bij de start van de carrière waar we afstappen van de citroenperscultuur.
Een cultuur waarbij werknemers gedurende vijfentwintig jaar worden uitgeperst zodat ze daarna zelfs te moe zijn om nog 12 jaar te landen!

Het is tijd om leidinggevenden leren om te gaan met werknemers die ouder zijn dan zijzelf. Die ze waarlijk niet meer zo goed kunnen kneden en die weten wat ze van een werkgever mogen verwachten. Maar moeilijk is het eigenlijk niet. Met de vijf bouwstenen van job fulfilment, die ik beschrijf in mijn boek, kom je al een heel eind.

De vijf bouwstenen van job fulfilment

  • Psychologische vrijheid,
  • Sociale betrokkenheid,
  • Psychologische veiligheid,
  • Meesterschap en levenslang leren,
  • Een zinvolle persoonlijke match

Levenslang leren? Ja, maar a.u.b. niet na je 55ste!

Wist je dat in België slechts 50 procent van de 55-plusser aan het werk is en in Nederland en Duitsland dat cijfer op 70 staat? Ik dacht dan ook dat Nederland haar 55-plussers veel beter zou behandelen en stimuleren. Die utopische gedachte spatte vorige week ook uit elkaar!
Dat gebeurde op een zwoele zomeravond. Ik had in mijn volle enthousiasme alweer een nieuwe, interessante masteropleiding ontdekt bij Open Universiteit.

Het leek me wel weer wat om nog eens opnieuw in studentenmodus te gaan. Mijn enthousiaste ontdekkingstocht was echter van zeer van korte duur toen ik koudweg met de neus op de feiten werd gedrukt: ‘Tot je 55ste kun je gebruik maken van de levenlanglerenkrediet studiefinanciering.’ Daarna is het niet meer nodig, dan nodigen we je uit om te gaan landen. – Dat laatste stond er nog net niet zo expliciet bij.

Niet dat ik als Vlaming gebruik kan maken van het levenlanglerenkrediet. En ik ben ook nog geen vijfenvijftig. Toch voelde ik me aangesproken op mijn bijna-vijftig: ik krijg nog vijf jaar de tijd om te stijgen. Ik zal me moeten reppen die laatste vijf jaar om alle dromen op werkvlak nog waar te kunnen maken. Zal ik mij dan toch maar weer een goede citroenpers gaan aanschaffen?

Neen hoor! En jij ook niet! Wat je wel kan aanschaffen, is mijn boek: Get A Grip, Hoe je in vier stappen je professionele loopbaan zelf in handen neemt! Nu al te reserveren: https://www.lannoo.be/nl/mira-huypens

 

Van Blue Monday naar Happy monday!

Van een Blue Monday naar een Happy Monday?

Een eerbetoon aan wijlen onze goede vriendin en medebestuurslid van VZW Overleef  Agnes Mouling.

Donkere dagen, de echte winter moet nog komen, de feestdagen zijn ten einde en de eerste goede voornemens vallen door de mand. Frustratie! En dan ook nog een maandag, op weg naar een job die je misschien niet de energie geeft die je nodig hebt. Daar moet je wel ongelukkig van worden.

Dat is alvast het uitgangspunt van deze dag, die echter helemaal nooit wetenschappelijk bewezen werd. Er is nochtans toch wel iets met de maandag. The Bangles wisten het ook al in hun song Manic Monday.

Have to catch an early train
Got to be to work by nine
And if I had an air-o-plane
I still couldn’t make it on time
‘Cause it takes me so long
Just to figure out what I’m gonna wear
Blame it on the train
But the boss is already there

Manic Monday, the Bangles

Wat er ook van zij, de blue monday inspireerde ons om deze week een leuke challenge op instagram en facebook te organiseren. Elke dag een tip om van Blue (Mon)day een Happy (Mon)day te maken. Omdat het niet altijd zo zwaar hoeft te zijn!

Deze challenge met een positieve noot, draag ik ook op aan Agnes, mijn lieve vriendin en medebestuurslid van onze vzw Overleef. Agnes verloor de strijd tegen het monster dat we kanker noemen. Veel te vroeg (48 jaar) en veel te snel. Dit verlies heeft voor heel wat Blue (Mon)days gezorgd in mijn hart. In het nemen van goede voornemens had ik allesbehalve zin. Intussen wil ik vooral kijken naar wat Agnes mij gebracht heeft in haar veel te korte leven. En dat is vooral positiviteit, écht genieten van de kleine dingen, tijd maken voor de mensen die ze echt belangrijk vond, haar authentieke zelf durven te zijn met veel respect voor de ander. Ik ben zo dankbaar Agnes dat ik heb je mogen kennen en dat je mij hebt willen inspireren. Wat ik meeneem is dat naast hard werken er ook tijd moet zijn om vooral de dag te plukken. Laat dat mijn nieuwe voornemen zijn!

Volg onze Happy Monday week-challenge op instagram FulFil en op onze Facebookpagina ‘Leefcoaching bij FulFil’.

FulFil is een loopbaancentrum, coach- en trainingsbureau dat bestaat uit een geëngageerd team van FulFillers die je op weg zetten naar een leven en werkomgeving waarin je kan excelleren met een vervuld gevoel.

leef wordt fulfil

LEEF wordt FulFil!

leef wordt fulfil

LEEF wordt FulFil!

Vanaf deze week zullen de activiteiten van LEEF verder vorm krijgen onder de naam FulFil. In deze blog vertel ik je graag waarom en wat je dan extra mag verwachten van ons.

Hoe LEEF ontstaan is.

Vooraleer te vertellen waarom het nodig is om na drie jaar ‘LEEF’ te rebranden, neem ik je even mee naar het ontstaan van LEEF in 2015. Dat was het jaar dat ik in het ziekenhuis belandde met een longembolie. Daar, in het ziekenhuis, besloot ik om zelfstandige te worden, om opnieuw te gaan studeren en om een eigen coachpraktijk uit te bouwen. Ik ben nochtans niet iemand die over een nacht ijs gaat. Ik speelde al langer met de idee om zelfstandige te worden en was  al jaren op zoek naar ‘het gat in de markt’. Zodra ik dat gevonden had, zou ik me helemaal gooien.  Helaas, het gat in de markt heb ik nooit gevonden.

En toch ben ik gesprongen. Die beslissing gebeurde heel spontaan, daar in het ziekenhuis. Het besef van de eindigheid van mijn leven kwam als een mokerslag binnen. Ik besefte ineens glashelder dat ik mijn kans ‘NU’ moest grijpen. En dat ik die kans gewoon zelf moest creëren. Ook al was er geen gat in de markt, ook al hadden we net een lening afgesloten. Ik voelde een ongekende drang naar meer autonomie, meer creëren, meer kennis opdoen en delen, meer mensen helpen. Ik voelde een schreeuwende nood om te kunnen doen wat ik graag deed, wat  ik goed kon, wat  mij energie gaf. Ik wou mijn leven verrijken.

De naam LEEF paste op moment helemaal bij de praktijk die ik zou opstarten. Het was immers letterlijk mijn leven dat mij alles zo duidelijk had gemaakt. Het was mijn leven dat ik helemaal overhoop gooide, en het was het leven van anderen dat ik ook mooier wou helpen maken.  LEEF was dus geboren.

Wat doe jij nu eigenlijk?

LEEF groeide de volgende drie jaar gestaag en vooral heel organisch. Door enkel die zaken te doen ik echt leuk vond, durfde ik ook veel meer. Het was alsof ik de doos van Pandora had opengetrokken. Maar in plaats van lelijke dingen, kwamen er hele mooie zaken uit. Ik voelde  een ongekende drive, een enorme creatiedrang, een onstilbare honger naar kennis. Ik werkte en studeerde ontelbare uren. En het voelde fantastisch. Het gevolg was dat mijn praktijk goed groeide, maar ook dat ik heel veel verschillende dingen deed.

Als mensen mij vroegen: ‘Wat doe jij nu eigenlijk?’ Dan vond ik dat heel moeilijk om te vertellen. Ik voelde wel heel erg sterk wat ik deed, en wat ik wou betekenen, maar ik slaagde er niet in om dat eenduidig en bondig te verwoorden. Het was zo een sterk gevoel dat alle woorden tekort leken te schieten.

Kennis consolideren

Bovendien was mijn praktijk en ervaring intussen uitgebouwd tot veel meer dan enkel LEEFcoaching.

Omdat ik expertise heel belangrijk vind, volgde ik tijdens de uitbouw van mijn praktijk  ook nog een bacheloropleiding ‘Gezinswetenschappen’ en een vierjarig postgraduaat ‘Psychotherapie’. Met mijn economische achtergrond en jarenlange ervaring bij KBC als leidinggevende in verschillende HR-diensten,  had ik al veel kennis over de organisatiekant van een bedrijf. Als ik als zelfstandige een verschil wou maken in mensen hun leven, dan wou ik mij vooral ook verder specialiseren in  pure menselijke relaties en drijfveren. De voorbije  3 à 4 jaar bouwde ik dus immens veel kennis en ervaring op. Ik volgde in totaal 16 opleidingen. Al die kennis en ervaring wou ik consolideren.

 

Klaar voor de volgende stap!

Het zal intussen duidelijk zijn dat LEEF totaal niet meer de lading dekt.  Mensen connecteren LEEF  heel makkelijk aan een ‘life’-gedeelte. Maar LEEF heeft intussen zoveel meer te bieden dan enkel lifecoaching. En dat wil ik in een duidelijk verhaal naar buiten brengen, op een professionele en onderbouwde manier.

Ik heb mij daarom omringd met de beste mensen in hun vakgebied. Zoals bijvoorbeeld Katlijn Voordeckers. Ik ken Katlijn van tijdens mijn universitaire studies, wij zaten samen in de klas. Ik wist welke kwaliteit zij te bieden had. Met haar bedrijf Opmerkelijk wist ik dat ze mij de nodige structuur kon bieden, vanuit een positief kritische en strategische invalshoek. Al tijdens de tweede sessie viel de beslissing om van naam te veranderen. Katlijn kon het juiste woord plakken op dat sterke gevoel dat ik had en waar ik uitdrukking aan wou geven. Een gevoel dat sterker is dan een missie. Het is een levensdoel, een purpose! Het is sterker dan LEEF. Het is voluit durven leven, ambities durven najagen en benoemen, durven gaan voor je doelen vanuit wie jij echt bent. Het gaat over het lef hebben om je nek durven uit te steken en te excelleren met een vervuld gevoel: To FulFil with FulFilment.

En zo werd LEEF … FulFIL!

 FulFil brengt twee werelden samen.

FulFil heeft een dubbele betekenis, en dat maakt het net zo krachtig. Het brengt de twee elementen die nodig zijn om te kunnen, mogen en durven excelleren met een gevoel van vervulling heel mooi samen. Enerzijds moet je je doelen waarmaken en vervullen. Dat is een pittig en harder kantje aan FulFil. En daarnaast is het van het grootste belang dat je dat kan doen vanuit vervulling. Dat gaat voor mij nog een hele stap verder dan ‘in flow zijn’. Het gaat over je hele identiteit die je actief in de wereld zet vanuit acceptatie en groei, waarbij je de context zoekt waarin je van betekenis kan zijn, waarbij je doelen kan realiseren en  kan uitblinken in datgene dat jou ultieme voldoening geeft.

 

Wat kan je verwachten van FulFil?

    • FulFil is een loopbaan-, coach en trainingsbureau dat ook HR-advies geeft,
    • FulFil werkt met een team van FulFillers, dat zijn oplossingsgerichte coaches en trainers die vanuit een progressie- en talentversterkende aanpak werken en expertise hebben opgebouwd in de domeinen Life, Work en Teams,
    • FulFil helpt individuen om leef- en werkgerelateerde uitdagingen aan te gaan en te overwinnen vanuit hun eigen identiteit en unieke FulFilling-drives ,
    • FulFil helpt organisaties om medewerkers te laten excelleren met een vervuld gevoel.

Waar staat de FulFil Journey voor?

FulFil is actief in drie levensdomeinen: Life, Work en Team. In elk domein kijken wij vanuit vier invalshoeken hoe jij je unieke zelf kan vinden, kan versterken, kan waarmaken en klaar kan maken voor de toekomst. Soms is het niet nodig om de volledige invalshoeken uit te werken. Dan gaan we dieper in op één luik ervan. In andere gevallen doorlopen we het volledige proces van vier stappen die leiden naar Life- en Workfulness, de toestand van waaruit je kan, mag en durft te excelleren met een vervuld gevoel.

De FulFil Journey wordt telkens vanuit het specifieke levensdomein vertaald op maat van wat jij als klant nodig hebt. 

Wil jouw organisatie graag beroep doen op FulFil voor businesscoaching, outplacement, een training op het vlak van Purpose, Progress, Performance of Futureskills? Of wens je HR-advies over hoe ook jouw organisatie medewerkers kan ondersteunen om te mogen, kunnen en durven excelleren met een vervuld gevoel? 

Wij ontmoeten je graag voor een vrijblijvend intakegesprek: welkom@fulfil.be

Wil je ons verhaal graag beluisteren in een podcast of wil je onze nieuwsuitzending bekijken? 

 

Wil jij graag loopbaancoaching volgen bij een van de FulFiller Loopbaancoaches?

Neem dan gerust contact met ons op.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn