Foto Citroenpers

Levenslang leren? Niet na je 55 AUB!

Volgend jaar staat de grote ‘vijf’ voor mijn deur.

Ik kijk er waarlijk naar uit.

Niet zozeer omwille van de ‘vijf’. Wel voor het feest dat eraan vasthangt.
Elke tien jaar kiezen voor we, met hetzelfde enthousiaste vriendengroepje, een tof thema om ons nieuw decennium groots in te luiden.
Ik ben mij ervan bewust: we zijn er erg vroeg bij dit jaar! 

We willen dan ook met zekerheid die speciale locatie strikken en het feest met gepaste allures vieren. Na twee jaar geen enkel dansmoment gekend te hebben, snakken we naar een beetje feesten als de beesten. Net zoals toen we twintig waren!

Maar de voorbije weken werd ik met mijn voeten op de grond gezet.
Ik was daar allesbehalve blij mee.
Terwijl wij, met ons enthousiaste clubje van bijna vijftigers, van start gingen met de voorbereidingen van vlucht ‘5’, las ik in allerlei berichtgeving dat ik beter zou beginnen denken aan het landen van het toestel: de landingsbaan werd uitgerold als een rode loper, van niet minder dan 12 lange jaren!

Heb je de berichtgeving gevolgd over de landingsbaan?

In de tijd las ik: ‘Werknemers tussen de 55 en 60 jaar zullen met behulp van een uitkering weer minder kunnen gaan werken. Op die manier hoopt men dat werknemers langer aan de slag blijven. En daar meteen achter: maar in realiteit en uit onderzoek blijkt dit niet te lukken.’

Natuurlijk blijkt dit niet te lukken!  Bovendien, hoe paradoxaal hypocriet kan een beleid zijn? In een wereld waarin het noodzaak is om aan het werk te blijven tot 67 jaar, gaan we toch maar al even landen vanaf ons 55ste.  

Welke boodschap krijgen 55-plussers nu?
Wat met de inspanningen om 55-plussers net aan het werk te krijgen?
Welke werkgever wil überhaupt nog een 55-plusser als je weet dat die op een leeftijd is gekomen dat die eigenlijk verwacht wordt om op de landingsbaan te staan liften?

Jamaar, het zijn uitzonderingen!

Hoezo uitzonderingen? Iedereen met een actieve loopbaan van 35 jaar, een zwaar beroep,
of een werknemer wiens bedrijf herstructureert heeft er recht op …
Welk (groot) bedrijf zal in de toekomst niet herstructureren is dan de vraag?

En als we dan mogen landen, dan moeten we dat landen ook nog zien te rekken met 12 jaar!
Vind je het verwonderlijk dat de realiteit uitwijst dat de maatregel nergens toe leidt!
Ik zou er zelf ook de brui aan geven.
Twaalf volle jaren landen in een wereld waarin nog zoveel te ontdekken valt!
Twaalf jaar!
Dat is de periode waarop ik twee decenniumfeesten organiseer!

Jamaar, het is wisselgeld voor de brugpensioenen.

Hoezo, wisselgeld voor de brugpensioenen?
Bestaan die dan nog? Dat systeem was men al aan het aanschaffen toen ik nog een kuiken was. Maar ja, als we twaalf jaar mogen landen, dan mogen de besluiten wellicht 24 jaar aanslepen vooraleer ze toegepast worden.   

Wordt het niet tijd dat we de mens met een ’vijf’ voor zijn deur werkelijk au sérieux gaan nemen?

Wordt het niet tijd dat we preventief te werk gaan waardoor stelsels als brugpensioen en landingsbanen definitief in de vuilbak mogen?

Jamaar, het is voor die mensen die niet meer mee kunnen.

NOT! 

Wij stellen in ons loopbaancenter vast dat er heel wat vijftigplussers met de handen in het haar zitten. Het bedrijf wil duidelijk verder met een jongere garde en deze vijftigers zijn nog niet klaar om te landen. Maar een ticket voor een vliegtuig dat opstijgt krijgen ze heel moeilijk vast. En wat wij zien, zijn geen oudjes die willen uitbollen. Het zijn wel vijftigers met een eigen mening, die zichzelf na heel wat jaren goed hebben leren kennen. Die best nog wel inspanningen willen leveren, maar niet altijd meer op de manier dat ze het de voorbije vijfentwintig jaar gedaan hebben. Deze vijftigers willen niet meer zonder meer gekneed worden. Ze willen inspraak en respect. En ze willen best nog werken, maar ze willen niet meer als een citroen uitgeperst worden. Het zijn deze zelfde vijftigers die ik opnieuw zie openbloeien als ze toch een plekje weten te vinden waar rekening gehouden wordt met hun ‘circle of fulfilment’. Daar geven ze nog 12 jaren het beste van zichzelf.

Ken je Circle of fulfilment:

  • Omarm je identiteit,
  • Ken je gedragsvoorkeuren,
  • Leef naar je intrinsieke waarden,
  • (H)erken wat zinvol is,
  • Vind je ´weg naar betekenis

En ja, ik ontmoet ook vijftigers die uitgeblust zijn.
Maar ik ontmoet ook meer en meer dertigers die uitgeblust zijn.

Het is tijd om het anders aan te pakken. Om dynamische en duurzame loopbanen uit te bouwen van bij de start van de carrière waar we afstappen van de citroenperscultuur.
Een cultuur waarbij werknemers gedurende vijfentwintig jaar worden uitgeperst zodat ze daarna zelfs te moe zijn om nog 12 jaar te landen!

Het is tijd om leidinggevenden leren om te gaan met werknemers die ouder zijn dan zijzelf. Die ze waarlijk niet meer zo goed kunnen kneden en die weten wat ze van een werkgever mogen verwachten. Maar moeilijk is het eigenlijk niet. Met de vijf bouwstenen van job fulfilment, die ik beschrijf in mijn boek, kom je al een heel eind.

De vijf bouwstenen van job fulfilment

  • Psychologische vrijheid,
  • Sociale betrokkenheid,
  • Psychologische veiligheid,
  • Meesterschap en levenslang leren,
  • Een zinvolle persoonlijke match

Levenslang leren? Ja, maar a.u.b. niet na je 55ste!

Wist je dat in België slechts 50 procent van de 55-plusser aan het werk is en in Nederland en Duitsland dat cijfer op 70 staat? Ik dacht dan ook dat Nederland haar 55-plussers veel beter zou behandelen en stimuleren. Die utopische gedachte spatte vorige week ook uit elkaar!
Dat gebeurde op een zwoele zomeravond. Ik had in mijn volle enthousiasme alweer een nieuwe, interessante masteropleiding ontdekt bij Open Universiteit.

Het leek me wel weer wat om nog eens opnieuw in studentenmodus te gaan. Mijn enthousiaste ontdekkingstocht was echter van zeer van korte duur toen ik koudweg met de neus op de feiten werd gedrukt: ‘Tot je 55ste kun je gebruik maken van de levenlanglerenkrediet studiefinanciering.’ Daarna is het niet meer nodig, dan nodigen we je uit om te gaan landen. – Dat laatste stond er nog net niet zo expliciet bij.

Niet dat ik als Vlaming gebruik kan maken van het levenlanglerenkrediet. En ik ben ook nog geen vijfenvijftig. Toch voelde ik me aangesproken op mijn bijna-vijftig: ik krijg nog vijf jaar de tijd om te stijgen. Ik zal me moeten reppen die laatste vijf jaar om alle dromen op werkvlak nog waar te kunnen maken. Zal ik mij dan toch maar weer een goede citroenpers gaan aanschaffen?

Neen hoor! En jij ook niet! Wat je wel kan aanschaffen, is mijn boek: Get A Grip, Hoe je in vier stappen je professionele loopbaan zelf in handen neemt! Nu al te reserveren: https://www.lannoo.be/nl/mira-huypens

 

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *